درخت

سنگی انداختم به درخت

سنگم به زمین نیفتاد

سنگم به زمین نیفتاد

سنگم را درخت خورد

سنگم را می‌خواهم

سنگم را می‌خواهم

رنگ قایقها مال شما، اورهان ولی، ترجمه شهرام شیدایی

نیست

از بندرها در باران

ترانه‌ای دارم

ابری تاریک نمی‌بارد

و چشم‌اندازی نیست

از اسبها در چمنزار

ترانه‌ای دارم

صبح طلوع نمی‌کند و

یال‌ها پیدا نیست

از کلبه‌ای به فلق

ترانه‌ای دارم

شب راه می بندد و

چراغی نیست

از آمدنت در شبی سرد

ترانه‌ای دارم

هجران را پایانی نیست

عزیز ترسه

دلتنگی

باژگون

 

بچه که بودم پاهایم را گیر می دادم به پشتی بلند مبلهای پذیرایی و سر و ته می شدم، هی به سقف نگاه می‌کردم و نمی‌دانم چرا خیال می‌کردم اگر می‌شد روی سقف زندگی کنیم همه چیز بهتر می‌شد.

درختی است که

امید درختی است که
آسمانها را تسخیر می کند

ملیح جودت آندای: از کتاب گیل‌گمش در پی جاودانگی

ترجمه شهرام شیدایی